W pałacowych komnatach Egiptu natrafiamy na wiele wyrobów ze złota i drogich kamieni.

Dzięki suchemu klimatowi zachowało się w Egipcie wiele tkanin z okresu starożytnego, więcej niż w innych krajach. Choć są to z reguły fragmenty, na ich podstawie można stwierdzić wysoki stopień doskonałości technicznej egipskiego tkactwa. Najdoskonalsze tkaniny zdobiły pałace i służyły wygodzie mieszkańców. Nasze oczy cieszy widok wielobarwnych tapicerii i dywanów z wzorami kwiatowymi oraz pokrywających ściany wyrobów ze skóry aplikowanej złotem, usianej motywami skarabeuszy i antylop zatopionych wśród kwiatów.

Złotnicy faraonów odznaczają się niespotykanym nigdy później opanowaniem warsztatu. Nie sądźmy jednak, że złotnictwo to tylko biżuteria. W kraju, gdzie bogactw naturalnych jest tak wiele, gdzie przez długi czas srebra jest mniej niż złota, nie może się obyć bez złotych dzbanów, karafek i czar o czaszach w kształcie kwiatu lotosu. Jeśli zajrzymy do komnat kobiecych, to zobaczymy między innymi złote puzderka i zwierciadła oprawione złotem, z rączką w kształcie kolumienki lub figury dziewczęcej. Piękne są przedmioty małe, ukryte w zaciszu prywatnych pomieszczeń: grzebienie, podstawy do lamp. szczypce do depilowania. paletki do rozcierania szminek.

Wczasy Egipt last minute all inclusive

Wreszcie meble. Mają one często znaczenie hierarchiczne, ich formy są wyrazem władzy osoby, która nimi się otacza. Stolarzom egipskim doskonale znane są techniki ciesielskie i stolarskie: zbijanie na kołki, czopy, konstrukcja ramowa itp. Ich meble niewiele różnią się od naszych tyle że są niezwykle oryginalne i bogato dekorowane: malowane, wykładane drogocennymi materiałami, takimi jak: złoto, srebro, kamienie szlachetne, kość słoniowa, masa perłowa, szkło, emalia. Drewna w Egipcie jest niewiele, a jako materiał importowany ma ono wysoką cenę. To zmusza do stosowania oszczędnej konstrukcji. Przyznać trzeba, iż łączeń dokonuje się w sposób doskonały,  zarówno pod względem technicznym,  jak i artystycznym. Dodajmy, że to dzieła sztuki, a jednocześnie przedmioty perfekcyjne pod względem funkcjonalnym, wróćmy jeszcze do pałacu. Służące roznoszą wazy, półmiski, amfory i ustawiają je na trójnożnych podstawach. Na podobnych stoją naczynia z kwiatami - ulubiony akcent we wnętrzu egipskim. Meble przeznaczone do siedzenia - fotele z podnóżkami lub bez nich, stołki o różnej formie i wysokości (niektóre składane) - mają siedzenia twarde, wyplatane, lub miękkie, obite skórą albo wielobarwną tkaniną. Najprostszymi siedziskami są stołki ze skórzanym siedzeniem i o skrzyżowanych nogach. Zadziwia różnorodność stołów i stolików: okrągłe z nogami w kształcie lotosu, większe - do posiłków - i takie, na których możemy zagrać w grę planszową.

Pałac władcy zwykle sąsiadował z kamienną świątynią. Budowany na planie prostokąta, był podzielony nu część gospodarczą, reprezentacyjną i prywatną. Często miał jeden lub kilka wewnętrznych dziedzińców. Tu znajdowały się baseny, fontanny, ocienione altany. Pałac, budowany zwykle z balkonem, był kryty drewnianym, płaskim dachem. Balkon i dach służyły jako salony wieczornych spotkań. Architekturę wnętrza uświetniało wykończenie ścian i podłóg. Były one polichromowane, obite tkaniną i yvylożone mozaiką.

Zajrzyjmy niedyskretnie do pokoju prywatnego. Stoją tu skrzynie z wiekiem płaskim albo dwuspadowym. Obok postawiono finezyjne szkatułki, przeznaczone na klejnoty, oraz skrzynki na bieliznę. Widzimy też kredens, a nawet szaftę na peruki. Wreszcie łoże. Jego nogi z kości słoniowej (wykonywano je też z brązu) są rzeźbione w kształcie nóg byka. Nad łożem znajduje się baldachim, podtrzymywany przez kolumienki palmowe. Na posłaniu leżą podstawki do podtrzymywania głowy podczas snu dla zapewnienia trwałości kunsztownego uczesania.