Wczoraj wpadli do mnie znajomi na kawę i ciasto. Pierwszą godzinę rozmawialiśmy na różne tematy. Gdy tematy się wyczerpały, zaproponowałem ciekawą grę. Polegała ona na tym, iż jedna osoba z grona losuje na chybił trafił jakąś stronę, kolumnę i wiersz z encyklopedii, czyta opis, a reszta uczestników zgaduje, o jakie hasło chodzi. Pierwsza losowała moja znajoma Alicja. Przeczytała nam opis. Chodziło o jakieś zioła, albo roślinę. Dokładnie jej nie słuchałem, bo akurat miałem telefon od rodziny. Poprosiłem, żeby przeczytała opis jeszcze raz. Naturalny słodzik, pochodzący z Paragwaju, stosowany tam od wieków jako substytut cukru. Słodszy niż cukier i niezawierający kalorii. Ala cieszyła się, bo wiedziała, iż możemy mieć problem z tym hasłem. Po dwudziestu minutach wspólnej burzy mózgów poddaliśmy się. Była to stewia. Z kolejnymi hasłami było różnie, na niektóre znaliśmy odpowiedź, na inne nie. Chodziło tu głównie o miłe spędzenie razem czasu niż o rywalizację. Goście wyszli chwilę przed północą. Polecam tą zabawę wszystkim, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę, z różnych dziedzin życia.